οι βραδύποδες

Πόσο μεγάλο ήταν αυτό το νησί, που έμοιαζε με τεράστιο πλεούμενο στη μέση του γαλάζιου ωκεανού; Δεν μπορούμε να το προσδιορίσουμε ακριβώς, γιατί το μέγεθός του δεν ήταν πάντα το ίδιο. Όταν σηκώνονταν μεγάλα κύματα, πράγμα που γινόταν τακτικά, μεγάλωνε κι αυτό. Τότε έπεφταν κεραυνοί, ακούγονταν βροντές και το τίναζαν τα νερά πέρα-δώθε....

Συνέχεια...

Μάνα και κόρη

Καλά είναι να έχεις και κορίτσι κι αγόρι, λέει ο λαός, αλλά αυτά δεν γίνονται-μέχρι στιγμής- κατά παραγγελία. Κι αν γίνονταν θα δημιουργούσαν προβλήματα. Η φύση χαρίζει περισσότερα κορίτσια στους ανθρώπους, παρά αγόρια. Και μάλλον δεν το κάνει από αδυναμία προς το γυναικείο φύλο, αλλά επειδή εξυπηρετεί την λογική της συνέχειας του είδους....

Συνέχεια...

Άρτεμις

(επειδή υπάρχουν και τα παιδιά) Έσκυψα πίσω από τον καναπέ, εκεί που πέφτουν διάφορα πράγματα. Είναι εύκολο να γλιστρήσει ό,τι ακουμπήσεις επάνω, γιατί η πλάτη του είναι ψηλή κι απότομη. Ελάχιστα πιο χαμηλή από μένα, ίσα που την προσπερνά το κεφάλι μου όταν κρατιέμαι απ’ αυτήν και στέκομαι όρθια, καθότι είμαι εννέα μηνών-...

Συνέχεια...

Δεν σ’ αγαπώ γιαγιά!

Απόψε, την ώρα που ήρθε να την πάρει η μαμά της, η Βικτωρία σήκωσε το χέρι της με σημάδεψε κουνώντας μου το δάχτυλο και μου ανακοίνωσε: δεν σ’ αγαπώ γιαγιά! Φεύγω, φεύγω! Και κρεμάστηκε από το χέρι της μαμάς της.΄Ένοιωσα κάπως αμήχανα. Εγώ, όμως, σ’ αγαπώ πολύ, πρόφτασα να της πω πριν φύγει...

Συνέχεια...