Το ξύλο του αδερφού μου

Ο Αλιάκμονας ακουγόταν να τρέχει ευτυχισμένος στον κατήφορο. Είχε σμιλέψει κατά πως ήθελε την πορεία του ύστερα από τόσους αιώνες ποταμίσιας ζωής, μετά από τόσα καλοκαίρια και τόσους χειμώνες που πέρασαν από πάνω του. Φούσκωνε περήφανος και οργισμένος με την κακοκαιρία και κινούνταν ήσυχος τον καλό καιρό....

epanastasi

Επανάσταση

Κάτω η ένωση απαίτησαν !Η κεφαλή μου αλλιώς ορίζει, μα τα πόδια κι η καρδιά αγνοούντις προσταγές της....

Ήταν καθισμένη στο γραφείο της και ζωγράφιζε ένα σπιτάκι, ένα χριστουγεννιάτικο δένδρο στην αυλή του και δύο παιδάκια που το στόλιζαν με ασημένιες μπάλες.

Βικτωρία, η αστυνομικίνα

Ήταν καθισμένη στο γραφείο της και ζωγράφιζε ένα σπιτάκι, ένα χριστουγεννιάτικο δένδρο στην αυλή του και δύο παιδάκια που το στόλιζαν με ασημένιες μπάλες....

Μέσα από την θάλασσα, Ουρανία Μπάγγου

Μέσα από την θάλασσα

Οι ωκεανοί καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της γης και μας δίνουν το μισό οξυγόνο που έχει η ατμόσφαιρα. Μέσα στην ρευστότητά τους ζει ένας τεράστιος αριθμός οργανισμών που τους περισσότερους δεν τους γνωρίζουμε, λόγω του μεγάλου βάθους που φτάνει τα εφτά μίλια- χωράνε κάτι μεγαλύτερο από ένα Έβερεστ- και λόγω του ότι δεν...

Συνέχεια...
Οι φτωχοί λαοί είμαστε απλώς ανθρωπομάζα;

Οι φτωχοί λαοί είμαστε απλώς ανθρωπομάζα;

Φανερό είναι ότι την εξουσία την κρατούν στα χέρια τους όσοι έχουν την δύναμη να διευθύνουν τους πολλούς. Με την σταδιακή εξέλιξη των κοινωνιών η απαιδευσία του μεγάλου πλήθους των ανθρώπων μετατράπηκε σε γνώση και επέτρεψε την ευρύτερη συμμετοχή των ανθρώπων στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Αποκτήσαμε γνώμη και μας δόθηκε η δυνατότητα να ψηφίζουμε....

Συνέχεια...

οι βραδύποδες

Πόσο μεγάλο ήταν αυτό το νησί, που έμοιαζε με τεράστιο πλεούμενο στη μέση του γαλάζιου ωκεανού; Δεν μπορούμε να το προσδιορίσουμε ακριβώς, γιατί το μέγεθός του δεν ήταν πάντα το ίδιο. Όταν σηκώνονταν μεγάλα κύματα, πράγμα που γινόταν τακτικά, μεγάλωνε κι αυτό. Τότε έπεφταν κεραυνοί, ακούγονταν βροντές και το τίναζαν τα νερά πέρα-δώθε....

Συνέχεια...

Τα ρούχα του πατέρα μου

Διάλεξα πρώτα το κοστούμι. Ήταν καφετί με ένα λεπτό καρώ. Και το πανταλόνι και το σακάκι έστεκαν καλοσιδερωμένα στην κρεμάστρα. Πουκάμισο, όμως, δεν ταίριαζε κανένα. Ή μάλλον αυτό που ταίριαζε φαίνονταν πολυκαιρισμένο, από την έλλειψη χρήσης. Το κατέβασα, το έβαλα στο πλυντήριο και το έβγαλα αμέσως μετά στον αέρα για να στεγνώσει γρήγορα....

Συνέχεια...
Μάνα και κόρη, Ουρανία Μπάγγου

Μάνα και κόρη

Καλά είναι να έχεις και κορίτσι κι αγόρι, λέει ο λαός, αλλά αυτά δεν γίνονται-μέχρι στιγμής- κατά παραγγελία. Κι αν γίνονταν θα δημιουργούσαν προβλήματα. Η φύση χαρίζει περισσότερα κορίτσια στους ανθρώπους, παρά αγόρια. Και μάλλον δεν το κάνει από αδυναμία προς το γυναικείο φύλο, αλλά επειδή εξυπηρετεί την λογική της συνέχειας του είδους....

Συνέχεια...

Αυτοπροσδιορισμός-Ετεροπροσδιορισμός

Mέχρι κάποια ηλικία μας προσδιορίζουν περισσότερο οι άλλοι με τα προσωπικά τους κριτήρια, που έχουν συνήθως διαμορφώσει ζώντας σε μια κοινωνία. Αναγνωρίζουν σε μας χαρακτηριστικά που τα έχουν ξαναδεί. Και συμβαίνει, κάποιες φορές, η κοινωνία στην οποία ζούμε να είναι εξελιγμένη να έχει δηλαδή μεγάλη ποικιλία απόψεων και συμπεριφορών και να είναι ανοιχτή...

Συνέχεια...
Ένας θεατροποιημένος διάλογος, Ουρανία Μπάγγου

Ένας θεατροποιημένος διάλογος (Ά Μέρος)

Τζωρτζ Τέσσερα κύρια πρόσωπα: η Τζωρτζ, πρώτος ομιλητής, Διογένης δεύτερος ομιλητής, Ματθαίος τρίτος ομιλητής, Στησίχορος Η Τζωρτζ ετοιμάζεται να πάει στο γνωστό βιβλιοπωλείο της Σύβιλλας. Διαμένει σ’ ένα κτήριο, στις παρυφές κάποιας πόλης τού 2.300 μ.Χ. Μέσα στο διαμέρισμά της προβάλλεται και η ευρύτερη περιοχή, στη μεγαλύτερη από τις υπάρχουσες οθόνες-σαν να επιτηρείται-...

Συνέχεια...